شرایط دریافت اجرت‌المثل ایام زوجیت (زناشویی)
1- باید توجه داشت که اجرت‌المثل در طول شرط مالی ضمن عقد ازدواج در مورد کارهای زوجه (زن) در امر خانه‌داری و نیز در طول اجرت‌المسمی است. یعنی اگر زن در امور خانه‌داری، شرط ضمن عقد داشته باشد، اجرت‌المثل به او تعلق نخواهد گرفت.
2- زوجه نباید در انجام کارها قصد تبرع و رایگان داشته باشد، چنانچه در انجام کارهای خانه‌داری از ابتدا قصد و نیت رایگان داشته باشد، نمی‌تواند اجرت‌المثل ایام زوجیت را دریافت نماید.
3- درخواست طلاق و جدایی باید از سوی زوجه (زن) نباشد و باید شوهر قصد طلاق داشته باشد. چنانچه قصد طلاق از سوی شوهر، ناشی از تخلف زن از وظایف همسری یا بدرفتاری زوجه باشد، در این صورت نیز اجرت‌المثل به زن تعلق نخواهد گرفت.
زوجه ممکن است در زندگی مشترک در مقابل انجام کارها قصد دریافت هیچ وجهی را نداشته باشد. و شوهر باید بتواند این امر را در دادگاه اثبات نماید که زن کارها را به قصد رایگان انجام داده است.
چنانچه زوجه کارهایی را که شرعاً بر عهده وی نبوده، و به دستور زوج (مرد) و با نداشتن قصد تبرع و رایگان انجام داده باشد و برای دادگاه نیز ثابت شود، دادگاه اجرت‌المثل کارهای انجام‌گرفته را محاسبه و به پرداخت آن از سوی شوهر حکم می‌کند.
اصل عدم تبرع چیست؟
محکم‌ترین مبنا بر تأسیس نحله و اجرت‌المثل ایام زوجیت (زناشویی) اصل عدم تبرع است. هرگاه شخصی مال خود را به دیگری تسلیم نماید یا دیگری را از منافع کار خویش بهره‌مند نماید، فرض بر عدم تبرع (غیررایگان) است و نباید عمل فرد را به قصد تملیک (مالک گرداندن) و بخشش دانست. این معنای اصل «عدم تبرع» می‌باشد. حقوقدانان همگی بر این قولند که عقد هبه (بخشش) نیاز به قصد بخشیدن و احسان دارد. تملیک نیز عملی ارادی است و وصف آن نیز تابع نیت و انگیزه‌ی تملیک کننده است که در نهایت به رضایت طرفین منتهی می‌شود.

منبع: وکیل طلاق